بنگريد : كايتانى ، 9 / 91 . از قيله روايت است ( 1 ) كه حريث بن حسّان شيبانى ، نمايندهء بنى بكر بن وائل بود . پيامبر ( ص ) با وى پيمان بست كه او خود و خاندانش به اسلام بگروند . سپس حريث گفت : اى پيامبر خدا دربارهء الدّهناء ( 2 ) براى ما و بنى تميم فرمانى بنويس كه جز مسافر و رهگذر ، هيچ كس ديگر از ايشان ، از راه الدّهناء به سوى ما گذر نكند . پيامبر گفت : اى جوان الدّهناء را براى وى بنويس . قيله گفت : چون ديدم كه پيامبر دربارهء الدّهناء ، فرمانى براى وى نوشت ، و آنجا سرزمين و خانهء من بود ، به خود لرزيدم و گفتم : اى پيامبر خدا ! اين مرد ، زمينى را كه ميان سرزمين ما و ايشان قرار دارد ( 3 ) ، از تو درخواست نكرد ؛ اين دهناء تنها چراگاهى است كه شتر از آن بيرون نمىرود و گوسفندان نيز در آن مىچرند ؛ به جز اينها ، زنان و فرزندان قبيلهء تميم نيز هستند ( 4 ) . پيامبر ( ص ) گفت : اين بيچاره راست گفت . اى جوان دست نگهدار . هر مسلمانى ، برادر مسلمان ديگر است ؛ هر دو از آب و درخت بهره مىبرند ؛ و در ستيز با ديوهاى آشوبگر ( 5 ) ، به يارى هم برمىخيزند . . . و بر روى پوستى دباغى شده و سرخ رنگ ، براى وى نوشت : براى قيله و زنان ، يعنى دختران قيله : نبايد حقّى از ايشان تباه گردد ؛ و نيز نبايد ناخواسته ، به همسرى كسى وادار گردند . هر مؤمن مسلمانى ، ياور ايشان است . شما نيز نيكى كنيد و به بدى روى مياوريد ( 6 ) . 1 . نيز بنگريد : الفائق ، 3 / 100 . - م . 2 . دهناء به فتح اول و سكون دوم ، سرزمين معروف بنى تميم و داراى پنج يا هفت كوه شنى است . اين سرزمين پهناور و پردرخت ، هنگامى كه در بهار پرگياه شود ، همهء تازيان را از خود بهره‌مند مىسازد ( ياقوت ، 2 / 635 ) . - م . 3 . مكان سوىّ : جايگاهى كه ميان دو مرز و دو سوى قرار دارد ( المنجد « سوى » ؛ نيز بنگريد : أساس البلاغه ، 1 / 470 ) . - م . 4 . يعنى آنان را نيز بايد در نظر داشت . ايشان نيز بايد در آنجا زندگى كنند . - م . 5 . متن « الفتّان » : جمع الفتّان ، يعنى شياطين ، ديوها ( الفائق ، همان ) . - م . 6 . روشن است كه در اين جمله ، طرف خطاب پيامبر ( ص ) قيلة و دختران وى هستند . - م .